Historia baśni

Baśń ma historię niezwykle długą, głęboko zakorzenioną w kulturze przedhistorycznej. Jej początki silnie są związane z mitologią i wierzeniami ludzi.

Prabaśń lub też baśń mityczna to najstarsza, pierwotna baśń, która była:

magiczną interpretacją rzeczywistości naszych praprzodków
nasycona czarodziejskimi elementami i wierzeniami w nadprzyrodzone zjawiska
pozbawiona ścisłej fabuły, składała się tylko z luźno powiązanych wątków i motywów,

Kolejnym etapem rozwoju baśni była baśń folklorystyczna lub też bajka fantastyczna, zwana również bajką ludową. Jej cechy to m.in.:

przekaz ustny - z pokolenia na pokolenie;
ukształtowana fabuła
1. obecność przedmiotów magicznych (czarodziejskich), jak latający dywan, czapka niewidka, siedmiomilowe buty,
2. fantastyczne postaci - nierzadko o nadprzyrodzonych zdolnościach, Waligóra i Wyrwidąb o nadludzkiej sile, smoki, bohaterzy znający mowę zwierząt,
3. niezwykłe zdarzenia - śmierć przez skamienienie, stuletni sen.

Po anonimowej baśni folklorystycznej nastała baśń literacka

autorstwa konkretnego twórcy,
osadzona w szerszym kontekście historycznoliterackim,
posiadająca (jako utwór literatury pięknej) jednolitą strukturę estetyczną.

Tak w wielkim skrócie przedstawiają się losy baśni, które dały początek nowemu gatunkowi - bajce.